Umut Mu Veda Mı

Belki tutarsın diye verdiğin sözlerini

Unutamadım inan o güzel gözlerini

Kaçırmadan son defa bu aşkın trenini

Bekliyorum umutla geleceğin günleri

Niye hep uzaklardan bakarsın sessiz sessiz

Bense seni beklerken kimsesiz ve çaresiz

İsmini andıkça dilim kalıyorum nefessiz

Dermanım tükeniyor gözlerimse çok fersiz

Son bulsun vuslatımız sılaya dön istersen

Bekliyorum seni ben yuvaya dön istersen

Açtım ellerimi bak buraya dön istersen

İstemiyorsan beni saraya dön istersen

Vedalar hüzünlüdür elveda diyemem ben

Biliyorum seni de gitme kal diyemem ben

Alışamam sensizliğe unuturum diyemem ben

Mutsuz iken sen hep mutlu ol diyemem ben

Sen de terk edileceksin Gülhane parkı gibi

Gün olur devran döner değirmen çarkı gibi

İsminse dudağımda eski bir şarkı gibi

Bu ayrılık beyazla siyahın farkı gibi

Belki de son mektubu yazdım şimdi kağıda

Açarken sen bu zarfı solu da bir sağıda

İsmimi son bir defa anarken bir ağıda

Mezarımın fark etmez bahçesi de bağıda

Bakmadın bir kez olsun benim için şöylece

Çok şey mi istiyorum bir Fatiha sadece

Mezarımın taşına bakarken sen öylece

Aşkımızda son bulur senin için böylece

Hayatta hep yalnız dı yalnız yaşadı dersin

Örnek al bu ölümü buda senin son dersin

Artık sende yalnızsın şimdi benden betersin

Ardına bakma dan yürü anca gidersin