Umutlarimiz

Bir sokak lambasının altında geçti ömrümüz

Yıkık harabelerde kalmış gençliğimiz

Bir bankta geçmiş gece uykularımız

Yastıksız, yorgansız ve battaniyesiz

En güzel günlerimiz karanlık sokaklarda kaybolmuş

Uzun zaman olmuş gülmeyi unutmuşuz

Parçalanmış bir beton yığınının altında kalakalmışız

Çocukluğumuzu kaybetmişiz demir parmaklıklar ardında

Kurduğumuz hayallerimizi yıkmışlar sorgusuzca

Umutlarımız vardı hani, onları bile çalmışlar bizden

Geleceğimize dair her şeyimizi almışlar elimizden

Şimdi bizim tek bir umudumuz kaldı

Mutlu olmak ve gülebilmek