Unutulmuş Derken Düşünce Suçları

Adlı adsız, bilinen bilinmeyen

yaşamadığı hiçbir şeyi yazmaz şair

gel gör ki

düşünce tarihi

özgürlük savaşçıları ve kurbanlarıyla dolu!

yazarlar,gazeteciler, çevirmenler,

karikatüristler,yayıncılar, sorunlu yönetmenler

ceza evlerinde ömür boyu sürecek çile dolduranlar....

Nerelerden Gelindi!

''Ne mümkün zulm ile bidad ile imhayı hürriyet

Çalış idraki kaldır muktedirsen ademiyetten''

diyen hürriyet şairi Namık Kemal'i

unutmak mümkün müdür?

bizim gibiler acıya gülmek ile başlar

öteden beri yazıyorum

ama bir yerde tıkandım

donanımlı bir okur isterim der

yetmedi şiir;

şiirin içindeki ritme sarılır

onunla düetli bir şiir albümü tasarlar

sakınımsız özgünlüğü

siz buluverin der

iyi bir insan olmak zorundadır

sesini, kimliğini, duruşunu,

hayata kurmuş olduğu ilişkilerini

hatta sözcüklerin içinden tasarruf yapar

öyle bir yol ki kendince hesap yapar

eksiksiz ve fazlasız

yaşasaydı acaba şair kime seslenirdi

o gün söylediklerinin üzerine neler koyardı?

mutlaka onları yâd eden bir eser yapardı

bunun bir sorumluluk olduğunu düşünür

orada bir genç kız öldürülmüşse

acısını yüreğinde duymamışsa,

ona bir ezgi ile

bir ağıt ile yanıt verememişse

ben aydın olmanı sorgularım derdi

bizim ülkemizde ölenler

ya badem gözlü olur

ya da yerle bir edilirler

ki suçüstü düşerler

doğru veya yanlış

yürekler zihin gerisi

sende anlayacaksın

ölenlerin arkasından çok şey yaşanmadığını

sonuçta

ben bu ülkenin tarihçisiyim

tutanakçısıyım

aydınıyım

tanığıyım

düşünce ve özgürlüğün bir bütünüyüm

kendimce şiirlerimle eşlik ettiysem

şu sol yüreğimdir

göçün – sürgünün

günlük hayatın

bir parçası olduğunu anlayan!

kıstırılan gözyaşlarım diyorsam

elli yıl sonra bile şiirlerimi dinletirim

bu ülkede

faili meçhul cinayetlerin olduğunu bildiğimden

fikir suçlarına derim kelepçe takılmasın

yoksa ülkemin

çağdaş uygarlık düzeyine

varma çabaları sonuçsuz kalacaktır!