Unutulmuş Patikadan Sonra
sabah camları çimlenmiş
gam sesiyle de umudu kanatlı
ilk göz açışında bile meçhul yolcu ...
kapıların ardına ölümüne meraklı
kaygıları puslu bir denize doğru
parkasında kaçma telaşı söküğü...
sesi kar sesine yakın
şehri ardına takıp yalnızlığının
bulutlardan haberli üzgün...
evler yokuş yukarı mesafeler deniz aşırı
yumuk yüzünde bütün uzakları
üşümeyi unutmuş ayakları...
karanlığa karşı bir ah gibi
kaldırımlarla sırt sırta verip bir anda
kaybolacak bütün sokaklarda...
bir türkü dolanıyor ya diline
avuçlarında son anına sakladığı
sıcaklığı uzatıyor sönmüş yıldızlara ...
unutulmuş patikadan sonra
son yaprağı bulacakmış gibi
koşuyorum sana ... hâlâ...
sokağın ortasında kenar
şarkılarda susma yeri
anılarda unutulan an...senden sonram...
ömrün süt dişlerinde güleç
zamanın ergen çağında güzel
mevsimler olgunluğunda vakur
"ama hepsinde yağmurlu" ...
yüreği günbatımına hükümlü
sargısı ahmak ıslatandan
sevgisi ilk defterindeki gibi...