Usandım
Yeminli sanki bana gülmemeğe talihim
Hicranıma çizilen plânlardan utandım
Yaratılış gayeme tabi olan salihim
Hakikâte perde şu, yalanlardan utandım
Âşk iksiri diyerek zehiri içirenler
Âşkım için kurulan köprüyü uçuranlar
Akrabayız dediler akrebi kaçıranlar
Güle güle ısıran, yılanlardan utandım
Nefesim ol, hayat ver, içerime çekeyim
Ver elini elime muhabbetle sıkayım
Bağrına bastığında dimağına çıkayım
Dediğimde ahtapot falanlardan utandım
Hasretin koru düştü yüreğim alev alev
Yanıyor yetiş artık söndürmesende velev
Savrulan küllerimden yaparsın muhteşem ev
Âşkın hicran köşkünde kalanlardan utandım
Soldurdun ya gönlümün gülzarında, çiçeği
Yakandan düşmeyecek, bu hayatın gerçeği
BALIM SULTAN: kaybetti endazeyi ölçeği
Mazlumun mahremine dalanlardan utandım
Balım Sultan/