Üşüdü Camına Tutunan Buğum

Sana dokunuyor İstanbul... Çevir göz yummuş başını...

Hadi ama İstanbul'um

Asma suratını öyle

Takıldım denizine, takıldım sokaklarına

Canı sıkkındı gene biraz,

Çimdiklenmiş mahmurluğumun

Ayağıma göre değildi,

Örtündüğüm yorganlar

Üşüdü camına tutunan buğum

Öylesine bir şeydi

Kimim var ki elimi tutacak

Nazım sana değdi

Hadi ama... Hadi

Denizine kasım düştü bak

İki çıkmazın öldü durup dururken

Ayağa düşmüş dört kaldırımın

Rüzgârını hıçkırık tutmuş

Sesin kısık

Derin dökük

Toprağın çiçek bozuğu

Yağmur çalıyor azalmış suların,

Sokak lambalarının gözünden uyku akarken

Bileği burkuluyor sektirilmiş taşlarının

Parmaklarını sayıyor yalnızlığın,

Su kuşları balık düşlerken

Hadi ama gir koluma

Rumca bir şarkıyı severiz seninle

Sirtakisiz tabak kırıklarında

Ya da...

Bir roka salatamız olur,

Zeytinyağı gezdirdiğimiz

Rast makamında

Düş közler ağzı sulanmış arzularımız,

Güneş doğurana dek gecelikli gece

Kendimizi aldatırız kendimizle

Kuşpalazlı boğazının,

İki kadeh yanında

Hadi ama İstanbul'um... Hadi...

Suadiyekasımikibin ondört