Üşüyordun Evet

Eksik bir cumartesi akşamını tümlerken

Basıp ar damarına gecenin

İklimsiz şarkılar dönüyordu gramofonda

Üşüyordun

Evet

Mayıs sızıları gömülürken imlası bozuk kaldırımlara

Ve sen

O şehrin yüksek topuklu fahişesi

Kâğıt karalıyordun

İçinden sen kusup

İntihar mektupları kadar uzun

Alfabe kadar kısa

Oysa

Mistik bir ney sesiydi

Dönerken aksakallı umut

Çıplak ayaklı semaha

İlahiler

Susturdu oysa

Korkum zannettin içimi düşüren tasavvufu

Can yangını

Eylül hikâyelerinden geldik biz, avuçlarımda onlarca ölü yoldaş

İçinde memleket

İçimde köyümün çeşmesinden içtiğim maviler

Saç renklerinizi değiştirirken siz

Omuzlarınıza saldığınız

Bukleler kadar yalansınız

Biz dökerken işkence kırığı saç tellerimizi

Avurtlarımıza

Yüzümüzü kaybettik zannettiniz siz

Oysa parantez içindeydik sessiz şarkılar söyleyen

Eksik bir cumartesi akşamını tümlerken

Basıp ar damarına gecenin

İklimsiz şarkılar dönüyordu gramofonda...