Uyu Yüreğimin Irmağı

Akşam güneşi

kızıl bir acı bırakırken

gözlerini aldım resimlerin karesinden

sesin eşlik etsin diye sesime

sesinle büyüyen

içime yürüyen sözcükleri doladım dilime.

Gün batımı

ellerini bırakırken avuçlarıma

şiirleri kıskandıran tümcelerini duyumsadım

ve içimde titreyen hıçkırıkları

gülüşünle yok saydım.

Yine sana yaslandım bu nisan akşamında.

Çarpıp kapıları ayrılığın yüzüne

akşamı senli kavuşmalara bıraktım

ve bir kez daha

yüzünde kendi gözlerimi araladım

bir kez daha koştum ırmak sesine.

Nisan yağmurlarıyla

silinirken korkularım,

gözlerinden öpen dualarımı

sana bıraktım.

Şimdi uyu,

öpüşlerimden iz taşımayan gözlerinle

uyu yüreğimin ırmağı,

tadı ömürlük

bir gün daha yaşamalıyım sesinle.

(eskilerin şiiri)........29 nisan