Uzak Şehirlerin Sabahları

Belki beklemeli yalnızlıkta gelir diye o treni

Rayların soğuğunda buz keserken nefesim beklemeli

Aklımdan silememekten çektiğim acıları yükleyip

Uzak şehirlerin sabahına gönderebilmeli şimdi..

İzleri saklamadan gözlerine bakarken ben, bi manası yok artık

Hiç bir şeyin tadı yok, eski bir şarap gibi değil sevişlerin..

Soğuk bir bekleyişin ortasında bekliyorum sadece öylece üşüyerek

Direnebilmeyi kanıtlıyorum belki de şimdi sana, bilmiyorum

Dalıp giderken sen, ben sana uzanamıyorum bile

Her sitemim soğuk bir günün sabahına uyanıyor sadece

Izdırap dolu bavulum bile kapanmıyor artık ne kadar yazık olmuş,

Yazık olmuş onca biten, soğuyan günlere öylece sensiz

Belki beklemeli yalnızlıkta, gelir diye o treni

Rayların soğuğunda buz keserken ellerim beklemeli

Alıp en zor anlarımı, ağlayışlarımı bir poşete koyup

Uzak şehirlerin sabahına gönderebilmeli şimdi..

Kalın giyinipte, üşümekten kaçmanın bi manası yokmuş anladım

Isınsa da bedenim ellerim hala üşüyor

Dudaklarım kupkuru ve hiç bir su ıslatamıyor şimdi seni..

Ne yazık olmuş diyorum dudaklarıma, ellerime..

Acısa da canım, üşüse ellerim ve ıslanmasa da dudaklarım yaşayıp gidiyorum işte

Ve şimdi ben beklerken o treni çoktan gitmiş şimdi iyi anlıyorum

Bende kalıyor acılarım, bensiz kalıyor tren ve bir başıma öylece garda kalakalıyorum...