Varlığı Yokluğuna Bin Pişman

ömür mü ki bu

hiç zannetmiyorum

yaşıyoruz işte

elimiz de kolumuz da bağlı,

hayat mı ki bu

öyle diyorlar

reçetesi ölüm

fark etmiyor ne geçi nede erkeni,

can mı ki bu

ruh ile inatlaşan

ceremesi iki nefes

soluksuz bulurken bir gün kendini,

dünya mı ki bu

güya dönüyormuş

altı üstü belli değil

başı sonu ona keza insafsızlığın mekanı,yeri,

insan o da ne

adı var kendi yok

var olan ise

cirit atıyor tersi,yüzü,iki yüzü,yüzsüzlüğü,

sonuç hiç sorma

varlığı yokluğuna bin pişman

keşkeler almış başını gidiyor

çıkmaz sokağa doğru her zaman ki gibi...

* Berlin,11.06.2019 *