Varsayım

Tut ki kapandı kapı çoktan

Bir imarethanede

Tımar ettiler seni

Ve kaderini

Sarıp sarmaladılar

Örümcek bir gömleğe

Ne anlayan olmuştur kafanda

Döneni

Ne de bağlanmıştır usulünce

Kırk oynak tilkinin

Kırk toynaklı elleri.

Tut ki seher vaktidir

Ölüme elverişsiz

Ve öğle rakısına müsaittir

Zaman

Ve kırk masal muhafızıdır

Çevreni saran

Kırk kez su verilmiş

Kırık çengel uçlu mızraktır

Etine batan

Ve ufkundaki darağacıdır üstelik

Yedi Tanrı rengine batırılmış

Gökkuşağı değil.

Tut ki neticesi üç maddelik

Bilcümlesi anlaşılmaz

Üç satıra yazılmıştır ilam.

Kırık bir kalem sesidir

Fermanı aydınlatan

Ve ölüm

Alını al, morunu mor etmiş

Bir konuktur şimdi.

Uzaktan akraba faslıdır zaman.

Ve kitabın bu babı

Kapatılmıştır

Çoktan.

Tut ki asmadılar seni

Hafifletici bir neden de

İşlenmemiştir defterine

Yanarsın o zaman.

Ve ibrahimin

Sular seller

ateşi de değildir

Yanan

Kırk körükle körüklenmiş

Harlı bir alevdir.

Varsa serin bir şey

Ölümden gelen nefestir.

Tut ki olmamışsındır,

Bir şiire iliştirilmiş

Gereksiz figuranlıktır

Yaşamın.

Bağlaçlarla övülmüş

Ünlemsiz anılmışsındır.

Lakin başkasındır

Yokluğunla hatırlanacaktır

Varlığın.