Ve Çağrışırken Ölüm

Mistik bir ezgi tadında

Ve çağrışırken ölüm

Çocukluk yutan

Şehir kaldırımlarında

Masallar anlatır

Rüzgâr yine kulaklara

Camgöbeği yeşili düşler sarar imansız zamanları

Göz kamaştırır

Gök yansımaları

Gerçek su yüzünde ayna misali

Fahişe siluetleri düşer derviş efsunlu şehir ortalarına

Yalan gizlenmiş kasık sancısıdır hayat

İçi geçmiş sevişmelerde

Yoz ahlak pazarı

Pezevenk sofrasında

Çorbadır ehli namus

İki kere kaynatılıp çala kaşık içilen

Ak tennurelere saklayıp çirkefi

Namus edalı öpücükler koymak bebelere

Kirletirken süt kokularını

Sonra Elif diye başlamak

Kutsal kitabın ilk sayfasına

Yalan methiyeler düzüp

Nafile yeminler sunup gökyüzüne

Tanrı gözü açıktır

ama...

'' bebek kundaklarına yemin edenlere selam olsun ''