Ve Göz Kırparken

'' ıssız senfonisi başladı

kayalıkların örsüne vuran çekiç misali, yakamozların.

Yine kulaklarım çınlayacak yine ''

o ülkede

ya şehirde

köyde yahut, varsa gök renklerinin tümü

zühre'dir asıl olan, kör mesafelerden indirip kuşları

görmek belki sabahın ışıkları çalarken siyahi çiçekleri

varmalı

gecenin sahibine son bir dua ile

yanar belki eflatun dudakları sevdanın

mesneviler dönerken, muktedire

ki biz

şaşırmışken yolumuzu

inanıp yalan pusulalara, avucumuzu birleştiren gafletimiz

düşününce ;

değilmişiz oysa

sap ve saman misali, sarılmışız göğsümüze

boşlukmuş destiler dolusu yalnızlığımız

doldurmuşuz boş nehirlerden, nafile

kulaklarımızın pasıymış o şarkılar

bitince anladık

sağırmışız

yağmurmuş yüreğimiz meğer

meğer yağınca anladık, gözlerimizden süzülürken o çamursu sular

çoğulmuşsun sen

tekil soluklar alırken ben

kalabalıklarında kaybolurken unutmuşum körlüğümün acısını

o ülkede

ya şehirde

köyde yahut, varsa gök renklerinin tümü

zühre'dir asıl olan görme isteğim, kör mesafelerden indirip kuşları

belki sabahın ışıkları çalarken siyahi çiçekleri, yeniden

ve göz kırparken ...