Ve Yine Yağmur

Yağmur

Herkesin yalnızlığını ortaya çıkaran el

Mola ver dersin içindeki yolculuğuna

Çağırma artık içindeki çocuğu büyüsün

Der gibi bakar bazen gökyüzü

Yağmur

Hayat da gururlanmadım, onurum

Vardı

Koynunda uyusam bir gün, o gün

Günahlarım yağsa çölle

Yağmur

Sevgiyi göstermek gerek, ayıpları değil

Aşinasın uzaklarda bile hislerime

Tatlı dil sihir, tebessüm korumadır

Şifa sensin toprağa ve topraktanım !

Yağmur

Hep yıldızız karneyle eve dönmektir

Kendi romanımın ortası bile değildim

Kaldırım mı bulut mu olmak arasında

Kalırdım üstelik...

Yağmur

Sevda barıştır, yara berenin adı aşk

Yoksul evlerde sınırsız hayal imkanı

Sana bakmak dert olanı hatırlamaktı

Teslimiyetle geçen...