Vedalardan Kırılmış Bir Sevdaydı

Elinin aleviyle uyanan bedenimin iniltilerinde

Doru bir kısrak su içerdi, günahı hiç tanımazdı

Yüreğimin kanatlarına tutunarak sürekli gülerdi

Aşkın dallarından sıçrardı, kanatlanıp uçamazdı.

Dudaklarının kavıyla titreyen içimin dalgalarında

Yaşlı bir çınar üşürdü, sevdikçe aşka dokunamazdı

Ömrünün bekleyişlerine sarılarak geceleri kanardı

Yaprağa sarılan çiy gibiydi, hüzünsüz günü olmazdı.

Sürmeli sızıların yoksulluğu tüterdi toprak damlarda

Coşkulu bir kadın iç çekerdi, uzaktı yollar, gidemezdi

Yağmurlar damlardı şakaklarına, mevsimlere söverdi

Uzanarak gecelerin kahredici yalnızlığına, aşkı yazardı.

Fermanları yırtılmış bir hayatın kirletilmiş destelerinde

Şans kartlarını hışımla karardı, hep kupa kızını düşlerdi

Acıyla barışık hüzzam bekleyişin çürük çatılarına tünerdi

Üşüyen ellerini ceplerine sokarak, dağlardan düze akardı.

İlençli bir yaraydı göğsündeki, başından bulutlar geçerdi

Paslı gönlünde bir ceylan gezerdi, kahredici bir gerçekti

Daldıkça derinlere, mevsimler kurşun olur içinde sekerdi

Vedalardan kırılmış bir sevdaydı, yapayalnızlığına ağlardı.