Vur Patlasın Çal Oynasın Kemancı

ne kaldı ki geriye

üçe beş kala

tırpalanan

umutlar da

yalana çimdik ata ata...

hiç bir şeyden yokluğa hitap

istediğin kadar

tut

kitap,

yalanın kuyruğu yok ki

uzun burnundan

gayrı

indirirken yatsıya karşı tüm yelkenleri...

kim soruyor ki kim ne götürecek

cepsiz kefenlerin

külahında

cümle alem

asarken cümleleri ruha

geriye kalan tek göbek atmadığı

şuurunda...

ne eylemek insana mahsus

ya mapus ya kampus

çatırdarken

hesap edilenler

kumpas de denen bir şey var

vur patlasın çal oynasın kemancı...

bırak desinler sessizce

iniltileri saymazsak eğer

toplanmış tüm

kahır dert ve kederler

kurtuluşumuz hayırdaymış meğer...

(Berlin,30.03.2017)