Vuslat Müjdesi

Ruhumu saran koca bir yalnızlık

Irmak ırmak yol oldun gönül toprağıma

Cennetine uyanırım gözlerinin kuytularında

Gönlüme yar, ömrüme nazar oldun

Damarlarımda biriken özlem nöbetlerinde

Ilık ılık bahar neşesiyle esersin böğrüme

Vuslat müjdesiyle gülücüklerin bereketledi ömrüme

Yürek tutkun hep menziline yönelir