Ya Kör Ya Sağır

aslında

her insan bir roman,

yaşanmış..

bazen

gözleri yaşlı

bazen

gülücükler de saklı,

bazen

var ile yok arası,

bazen

de

mezara alıp götüreceği

kalbinin sırrı..

yazılmış mı

yoksa

yazmış mı

fark etmiyor gibi..

değil ki tek başına

olsa

da

hep

yapa

yalnız..

fayda etmiyor

hayatta nabız yoklaması..

nefes

öyle de böyle

de

nasılsa

alınıp veriliyor,

otomatiğe bağlanmış misali..

isterse yemesin içmesin

sevmesin

zorunluluğa tabi..

bir yerde varlığıni sürdürme

çabası

diğer yanda yürek yanması

okyanuslara müracaat etsende

nafile,

tuzunu alır

basar yarasına..

akıl ya

ne ararsın,

yoklukta kaybolanlara katıl..

bir

bakmışsın

ömür bitmiş

ruhuna el-fatiha..

adı soyadı

doğum ve ölüm tarihi

mezar taşın da senden kalanlar,

onlar

da

zamanla yok olmazlarsa

eğer..

yaşamış,

bir varmış bir yokmuş

böcekler hoş gelmiş

hoş

bulmuş..

bu da yep yeni,

yeni bir

fasıl..

belki de çark baştan

tekrar

başlıyor..

ya sabır ya kahır

ya

kör

ya

sağır...

(Berlin,28.06.2015)