Yağmur Kuşları

YAĞMUR KUŞLARI

Her sabah erkenden

Birkaç şirin Yağmur Kuşu

Konup verandaya, ötüyorlar biteviye

Ama bu kadar da olmaz ki...

Uykumu bölüyorlar gevezelikleriyle...

Ahdettim

Onlara adını ezberletmeye

Olmadı...

Öğretemedim ne yaptımsa

Ünsüz harfler tamam da

Ünlüleri ünleyemediler nedense

Şaşırdım doğrusu

Ne var sanki

Altı üstü üç beş hece...

Utandırdılar beni

Gölge düşürdüler kaç yıllık mesleğime

Adım çıktı beceriksiz öğretmene...

Geçen gün gelip

Bahçemdeki erik ağacının tepesine

Dönüp durdular delice

Sonra indiler yere

Vedalaşmaktı niyetleri besbelli

Ya da özür dilemeye...

Birer öpücük kondurup gagalarına

Uğurladım ötelere, sevgiyle

Azat ettim kuşlarımı kendimce...

Yanına gelirlerse boşuna arama öyle

Ayaklarına mektup bağlayamadım

Mektup benim yüreğimde... /

Naime ÖZEREN