Yak Fitili Kır Lambayı

Ben

Namluda kalan tek kurşundum

Sen

Alnının ortasından vuramadığım...

Ellerim

Yine de pişmanlıktan uzak...

Yüksek ökçelerle gezdiler

Geceler boyu

Tavaf ettiler

Yüreğimi...

Her ses duyduğumda irkildim

Buram buram ter

Oysa

Yollarımız kesişmişti

Bir çocuk elinde

Bin avazla doğurmuştun beni yeniden

Yüreğim

Bir yangına dalmıştı

Parmak ucumda dolaşmıştım yıllarca şehrini

Neden buradayım demeden...

Helalimdin

İzin vermediler

Yaram oldun

Simsiyah kanayan...

Tek sözünle bitmiştim

Yan

Demiştin

Yandım

Kanamadım...

Kaybeden var mıydı?

Kazanan var mıydı?

Hiç belli olmadı...

Şimdi

Yak fitili

Kır lambayı...

Bulamasınlar

Parmak izlerimizi...