Yakamozlar Bile Nefes Almaz

//Ay suikasta karıştı

Tam da kapatmışken ışıklarımı...//

Gece bütün sesler büyür

Ayak sesleri yankılanır

Geçerken anıların aklından

Karanlıkla örtmeye çalışsan da

Gece

Saten bir kumaşa döner

Ufak bir rüzgâr esse pencerenden

Şuh bir gecelik gibi

Üzerinden kayar gider

Yakamozlar bile nefes almaz

Saklanmışken faydasız

Tüm geçmişin aydınlanır birden...

//Bil ki

Yalnızsındır...//

Siyah kapatır derler ya herşeyi

İnanmıyorum

Külliyen yalan

Toz değse

Konsa toz

Geçmişin sokaklarına

Silkelensen de yıllarca düşmez...