Yalancıymış Şarkılar

Vuslattan dönüyorum / ağır yaralı ruhum!

Uzatsaydın ellerini

Avuçlarına bayramlık gülüşlerimi sürecektim

Kuşlardan şarkılar öğrenmiştim seni severken

Açsaydın kapını,

Başımı saklayıp göğsüne

Bütün sessizliklerimi sende bozacaktım

Irmağından doğacaktım

Taze baharların yamaçlarına

Mavi gözlü bir kızımız olacaktı örneğin

Saçlarında şiirler örecektim

Hayata neşeyle selam verip,

Gözlerinde böğürtlen kokulu sevdalar demleyecektim...

Hep seni dinleyecektim

Zamanın sen vakitlerinde

Ölürken bile hiç üzülmeyecektim / ellerin olacaktı ya ellerimde!

_Açılmadı kilitlerin...

Bu yüzden ruhuma yamalı gülüşler astım

Acılarıma eskimiş maviler sürüyorum durmaksızın

Ağrılarıma eylülden kalma hüzünler eşlik ediyor

Üşüyor kentlerin temmuz ikindileri

Yağmur düşüyor gözlerimin şafaklarına

Bilsen sesim nasıl irkiliyor,

Yalnızlığın en tenha boşluklarında

_Ağır bir senfoni oluyor aşk,

Keşkelerin istilâsıyla yorgun düşen dudaklarımda...

Yüreğim günün koynuna b/asıyor

Eksiltili satırlarımı!

Yarım seslerimin temaşasından yorulmuş olmalı ki günbatımı

Geceye dayıyor sırtını

Ve uyku düşmanı bir gece düşüyor

Kirpiğimi astığım kirişlere

Kapandı bak işte !

Kapandı gün pencereme...

Açsaydın kapını,

Hiç kapatmazdım ışıklarımı !

Ve görseydim gözlerinin bana bakışlarını

Bu kadar unutmazdım tan ağarmalarını !

O günden beri,

Şarkı söylemiyorum

Ve hiçbir çocuğun gözleri mavi değil...

Vuslatımdan dönmüşüm

Belkide ölmüşümdür

Kimbilir....

(ben sokakta kaldığım günden beri bütün sokaklarda duvar yazılarım var / bir sen okumadın yâr !

)

13 temmuz