Yalnızca

da

ben şimdi nasıl telaffuz edeyim, susuluyor -yalnızca-

özlerken insan, bütün yolların sonu yokluğuna çıkınca.

da

ben şimdi nasıl teselli edeyim, kendi kendimi

ellerin,yüzün

gözün, gülüşün... olmayınca

kan ağlayan şu sevdalı yüreğimi.

ki

biliyorum;

sevmeseydim, gitmezdin

gitmeseydin, sevmezdim bunca...

ki

öğrendim;

"sevdiğin kadar sevilirsin..." sözünü

avunmak için uydurdu şair amca.

ha

gitmişsin

ha ölmüşüm,

mühim değil

de

söyle bana

nasıl bir şeysin sen öyle,

her şeyi ters-düz ediyorsun bir anda,

bak işte, beş parmağın beşi de bir artık!

hepsinde sana dokunamıyor olmanın

vermiş olduğu soğuk bir yalnızlık...

hep böylemi sürecek, hayatım boyunca?