Yalnızlığa

Bu aralar öylesine yıkığım ki anlatamam...

Hani sigaramda olmasa bu yalnızlığı

Benden olmayan hiçbir nefesle paylaşamam...

Mesela eskisi gibi

Denize kıyısı yok hayallerimin

Öylesine sığ, öylesine yapayalnız kalmış ki umutlar

Penceremden dışarıya bakmaya dahi cesareti yok gözlerimin...

Nerede o eski gönül aşırı sevdalarım

Uçarı, haşere çocukluk takıntılarım...

Koskocaman elbiseler var üzerimde

Ve hala ağrısı geçmedi,

Akılsız başımın ağırlığını anladıkça

Bir daha sızlıyor ayaklarım...

Ahh.. Nerede o eski sürgün telaşlarım...

Yüreğime düşürdüğüm gibi koru

Bir canandan öteki yangının kucağına

Deliler gibi sıçrayışlarım...

Büyütüldük mü ne...

Oysa ne kadar da masumdu gülüşleri aynaların

Ve ne kadar anlatılası, kar, kış, boran,

Ve hatta yüzümü her daim bozguna uğratan şu Kelkit ayazında

İçime ateşler salıp kaçan

Parçalı bulutlu, kaçamak bakışların...

Ne kadar gerçekçiydi acılar...

Bitmeyecek gecelerin sabahına

Kollarının garantisinde varmak kadar yaşanılası

Adrese hiçbir zaman varmak istemeyecek kadar durağan..

Bir dakikası dahi ziyan edilemeyecek kadar koşulası...

Bilmelisin ki her ayrılıkta senden başka bir kişi daha vardı ağlayan...

İçimde bir yerlerde

On yedi yaşında

Eski bir taksinin ön koltuğunda

Gözleri dikiz aynasında parlayan...

Şu ayyuka yükseldikçe duaları

Yüzünü masumca senden kaçıran...

Şarkıları meze yaptıkça sonu gelmez gecelerin efkarına

Sigaralar o kadar hızlı tükeniyor ki anlatamam

İçimde hala sen kokan bir yanım olmasa

Bu zifiri yalnızlıkta

Gözlerinin aydınlığı olmadan

Yolumu dahi bulamam...

Zaten şu inadına susuşlarım olmasa

Kıyamet kapımı çalsa da

Sancılar delip geçmedikçe yüreğimi

Sana seni anlatamam...

Kelkit - 2009