Yalnızlığa Teşne

"artık beni kimse yalnız bırakamaz"*

gecenin deminde saklı ayışığı gözlerin

bakmalara doyamam

sana neler / neler demek isterim de

hüznün tortusu çöker dilime

konuşamam

aşkın ürkek bir kuş elimde

katsam derim de

sığdıramam

özgürlüğe tutsak benliğime

ahh be adam

var git yamacımdan

sana kıyamam

...

bir ceketin sırtına asıldığından beri gözlerim

karanlığımla bakıyorum

uzaklaşan topuklarla yıkıldığından beri kentlerim

izbelerimde yaşıyorum

ve o günden beri

koyun koyuna taşıyorum

aşkla ihaneti

başlamadan daha

ayrılığa kuruyorum saati

ve

ve bir daha

kimse terk edemesin diye beni

ben / terkediyorum kendimi

* Özdemir Asaf