Yalnızlığın Sesi

Bir sevdadır düğümlenen

Ardarda yalnız ve sokulgan

Sokağın soğuk rapsodisinden uyanık tenhalarca sağanak

Bakışlar yarım karanlık

O en mecburi meclisi

Sahiden olmak istediği yer değil

Bir lacivert üşünür

Bir buz saplanır kucağına

Hissiz bir yaşantı dedikleri nedir?

Birden kar düşer saçlarımdan geceye

Ağlasam solacak

Biliyorum, söylesem susacak

Yine de avutuyorum

Yokluğunla bu kor geceyi

Ne mavi yıldız, ne sarı mehtap

Silinmiş bütün masalları ömrümün

Bilmiyor mesela kimse, neresidir

Gönlümde çizdiğim kaf,

Bir kadın geçiyor

Gece daha da bir üşüyor

Şarhoş dünya

Kopuyor dilim

Bir nara bin sinkaf! ..