Yamalı Şiir Bohçası

Hanım;

Betimlerim var,

Hece süsleyen yetimlerim var,

Zaman tütsüsüne yakalanmış bu el

Titrek nazları düşüyor kaleme

Say ki uzun soluklu bu yol

Gölgelere can olan duygu

Türbülans sevişmeler

Katmerli bu şiir

İlaç gelir

Hüzne...

Aynasız!

Göz ucuyla aşk

Katrana bulanan izler

Davudi bir sesin yanıkları

Bir cüce sürüklüyor saltanatı

Yamalı bohçasından düşüyor şiir

Çarmıhta kan tüküren turnalar

Ölüm kuşluk vakti inermiş

Bizi vurmak kurtuluş mu?

Habil kini bu düğüne

Kızıl saçlı Afrodit

Şiir nazlarıyla

Dile düşer

Teni...

Ağıt!

Anadolu kadın

Höllüğe sarılan ninni

Sözler sitemli izlerde

Çuha çiçeği işler gergef

Şiir aralığında bazlama kokar

Süt kesiği taze olgun memeler

Tutarsa elin yiğidim titremeden

Göğsüme hançer bakışlarından

Silinse de saçlarımın gölgesi

Yine gireceğim düşlerine

Hançer kaplı yüreğim

Şiir kesecek ellerim

Olgun dallarından

Sana dair heceler

Düşüreceğim

Bohçana...

Bitti;

Zürriyetsiz kelimeler

Sürüklemek var içi emek dolu bohçayı olgunlaşınca açılacak

Neden şairler öldükten sonra paha biçilemez olur anlamam

23.02.2011