Yamalı Yol Şiirleri 2

/Karanfili öteliyor çocuklar

Can damarlarıma.../

Kıyısız kentin sokakları

Balık kokmayalı buralar

Kedilerde bıraktı sarı yüzlerini

Kadınlar ağlak bakışlarıyla

Süzüldü verandalardan

Nazlı kekik kokuları

Çam beyazı esvaplar

Yundu bakır teştlerde

Bir ölü benzi sinmiş

Bin hatırat kahve teline

Avuçları ökse kızlar/

Zaman yükleri sırtlarında

Paslı dirgenler geçiyor

Soluk yüzlü havadan

Hava sakin

Emek ölü/

Şimdi;

Soymak zamanı

Dişli mısırları/

Dul karası sözleri

Sevgi bir semaver aşkı

Aşk kirli köyneklerde meftun

Şimarık oğlanlar

Gün hasadı yüzleri

Yamalı tumanlarda gizli

Kokalanmış ceviz içi

Kuşlar!

Can yarası sözlerime gelin

Satılık avurtlarım

Bir arzuhal dilinde

Sızılı bu daktilo

Karmaşık ruh

Elinde...

Yüreğim soyundu

Kaşla göz arasında

Kıymıklı yaralarım

Artık biliyorum/

Can değmez taşlarıma

Gönül kırgın denizlere

Ayaklarım yarım yolda

Bohçasından gül çıkaran

Süs kadın/

Daha çok türkü dolduracak

Ellerim yamalı yüreğine...