Yandı Sularım Hali Perişanım

hangi kadın dokundu dudak kıvrımlarına

hangi gözlerde unuttun ki sesini

böyle hali perişanlık doluyor

çehiz içi neftalin kokularıma?

sargısını açtığım yaralarımdan

hâlâ durmayan kanlar akıyor avuçlarıma

Dersim gözlerime küskün bir akşamı vuruyor

dağılıyor düşlerimin pâreleri yalın kalışlarımla

boğuluyor dalga sesinde hayallerimin kalp atışları.

nihavent bir makamdan söylüyor hüznümün eylülü

ve hüzzam bir aşkla çalıyor Elâzığ

o çok sevdiğim sesini.

keyfi kaçmış bir sarhoş gibi

saklanacak yer arıyor kalbim

annemin dizinin dibiyken yeri.

sen şimdi her mevsim aşk mı arıyorsun

kaç kadının kulağında sesin çınlıyor?

aşkı dikişsiz bir giysiye hapsedip

her tutkuyu bir heyecanın koynunda mı saklıyorsun

sonra tutkuların sözüne kanıp

her kadında kalbini mi sınıyorsun

bilmiyorum...

ben belki onlarcasından biri oluyorum

ruhumu sende unutarak susuyor

ve her kadının gözlerinde seni arıyorum

binlerce göz arasından seçilmiyor gözlerin

ben bu yüzden aynalarımdan vazgeçemiyorum

sonra bir daha sulara dalıyor

seni Dersim tadında

dalga sesli bir akşamda

ve gülü dikenine küsmeyen bir toprakta seviyorum.

ah gözümün ferine tüneyen sevigilim

ne yaparsan yap,unutmuyor seni başına buyruk kalbim!

ne nârında şehirleri yakıyor

ne şimâlinde şiirleri üşütüyorum

küsmüyorum ben sana

sadece seviyorum

onca kahreden sözlere rağmen

seviyorum seni hep yeniden

20 eylül

(kalır yalın başına bir şiir boşluğunda içimin ...)