Dilenci

sen şimdi

mutluluğu anlatabilirsin sayfalarca

diyebilirsin mesela;

gök masmavi

kasıma rağmen hava güneşli

kuşlar cıvıldıyor dallarda

çocuklar uçurtma yapımında

aşıklar sevişiyor çınar altında,

diyebilirsin pekala

ama...

kendini dahi

inandıramazsın buna.

hassasiyetinden

madalyonun arka yüzünü göstermezsin

ve kamuflaj içindeki tümcelerini

çarşaf çarşaf dökmezsin orta yere

nicedir

yolların yolsuzluğunu hele

yürüdükçe daralmışlığını

santim santim satılmışlığını

karanlığa düşüşünü

kime, nasıl anlatırsın

paradokslar içine düşmüşsün bir kere

devinirken seyrinde

sual ediyorsun yine de:

"yok oluşa özlem

görünmez bir bağımlılık ağı mıdır

her çalındığında

insan yüreğinin kapısı?"

heyhat

vaz geçilmiyor umuttan

inanmadığın halde

duaların lütfuna asılıyorsun

ki zar zor tutunuyorsun

varlığına Hızır’ın

ve kimsesiz bir dilenci gibi

yaşamın herhangi bir köşesinde

turuncu çiçeğinin hatırı için

- sadece bir dirhem -

aydınlık dileniyorsun.

h.k

Kasım 2026 Sthlm