Yangın

Ağır aksak tulumbalardan,

Sular çekiyordu ihtiyarlar

Nemli ellerini karaya bulayarak

Yirmibeşinde bir delikanlı

Yirmibeşinde bir can yitiyordu

Dünya denen bu yangında

Yangına sebep yüzlerin,

Yüzsüz kahkalarında yitiyordu canlar

Yitiriliyordu doğa

Ve sonu insanoğlunun

Büsbütün kanı çekiliyordu yeryüzünün

Ve bir daha yeşermemecisine küskün

Bir çocuk öfkesinde,

Bir çocuk nefretinde

Ve bir çocuk gözyaşında

Geleceğe ağlıyordu

Yeşermeyecek küllerin arasında