Yansımadan Gerçeğe

Tek bir çıtırtıydı ruhumu öldüren

Bir ayak sesi

Panik içinde titreyen vicudum

Yürüyemiyordum

Canım yanıyordu

Büyük bir huzurla yaklaştı ölüm

Yansımam kayboluyordu

Bir karanlık kaldı geride

Yansıma yoktu gerçek vardı

Ölüm tuttu kollarımdan

Sıcak bir sancı sırtımda

Bir hançer kadar acı

Geriye döndüm

Herkes geride kalmıştı herşey

Geçmiş gülümsedi ve bana baktı

Kolumdan tutuyordu geleceğin muhafızı

Önüme kbakıyordum

Aydınlık ve sonsuzdu boşluk

Ölümümle gidiyordu ruhum

Bedenim yere yığıldı

Sancılarım yoktu artık

Yansımalar yoktu artık

Ben yoktum.