Yaşam Asla Rehin Alınmamalı

Bağımsız düşünürlere haksızlık yapmayalım!

büyük beklentilerin yükünü

açlığı ile yanıp tutuşanları

açıkça gördük

darağacında asılan üç fidanlarımız gibi

I_

asıl sorun?

karma karışık vicdanlarımıza

izin verildiği ölçüde mi özgürüz

birer dakikalık saygı lütfen

devrimciliğin, özgürlüğün

katledilişin 43.çü yılındayız

ıı_

inanın hiç zor değil

en iyilerle rekabet edebilir

dünyayı elimizde tuttuğumuzu düşünebiliriz

yaklaşan kötü sonun işaretlerini gözlemleyebiliriz

ya sonrası?

ele avuca sığmayan boşluk hissi değilmi.

ııı_

rüya gibi

biliyoruz her şeyi yalanda olsa

içi boşaltılmış mücadelenin

aldatıcı körlüğü

ıv_

meydanların ortasında yığılmış kalabalık

içine itilmiş trajedi hayatlar

belki de en üzücü

karara tanıklık ettiğimiz

geçmiş zamanın içinde

karanlığın içine itilerek

öylece duruyoruz

susuyoruz

kıvranıyor, sarsılıyor, titriyor, terliyoruz...

v-

her şey kendi ağır çekiminde

hala kendi mahkemesinde

sergilenebilecek midir mucizeler?

bir tür ölüm arzusu duyar gibiyim

vı_

değil mi ki!

anlayışa yitirilmiş saygımız var

karışmasın artık geçmişine sabit akıllılar

kuşkusuz alelade her birimiz

daha derin

daha karanlık

daha kalabalık

içimizde saklanmış melankolik kırışık yüzlerimiz

hiç olmayan anlaşılmaz olgumuz

sönmeye başlamadan hala dertte

yansın yaşamda ışığımız

sükuttayım sanmayın

alın benden de bir kapanış

ki itiraf etmeli... anılmalı...

Deniz' ler ölmez

nefes gibi içimize çektiğimiz nicelerini

kendi adımıza,

onların yaşamını

Yaşam asla rehin alınmamalıydı!

Not: Bu şiirim Üç Fidan anısına