Yaşamaktan Sarhoşluk

sessizce yağar kar, soğuk ve beyaz düşüncelerle

insanın olması korkunçluğudur bu, farklıdır her mevsimde

öyle sessiz yağar ki, bulutlar pusudayken geceye

fırtınalar koparırsın bir damla suda, bir kadeh içkide

insanın dertlenme isteğidir bu ve farklıdır her mevsimde

mevsimlere benzetirim insanları, içimde bir ukte

yaşanmamış düşlerden bitmeyen sevişmelerde

bir tür saklambaçtır bu, insana benzeyen

mahzenlerin içinde

mevsimleri yaşamak kolay

mevsimlerde ölmek zor

kadehimde bir kuş

kadehlerde ötme kuşu

sarhoşluktan kalma

bu nasıl bir hoşluk

ki tüysüz kanatlarımda

içmekten değil de

--yaşamaktan sarhoşluk--