Yaşanmış Tonlar

Bilmiyorum hangimiz

nerede günah işledik.

bir süre sırtımızı döndük birbirimize

birimiz ağlıyordu

ya da öyle bir ses duymak istiyordum

ben

sen

yüzünü bana döndün usulca

büyük bir boşluk düellosu sarstı ikimizi birden

sen terketmek zorunda kaldın

ben kaçmak

Aşağı mahalleden bir fahişeyi oynuyordun

kürkünün bir kopyası vardı ki sorma gitsin

sırtından uzatıp tenini kalçalarına elliyordu

ben simit satan bir çocuktum

çapraz karede

pastel düşlerim kaldırımları çiziyordu

benim bu filmde rolüm bu olmalıydı diye filan düşündüm

sonra böyle bir şeyin olmadığını

ispatladım kendime

Yukarı mahalleden bir yosmaydı başroldeki kadın

sen hala bu yeşil elbiseyi beğenmedim diyordun

figüranlık ruhumu teslim ettim azraile

Yanlış bir tual vardı

ve kalbimde öksüz bir sızı

içimde biçimlendirdiğim bütün tonlar

yine aynı kadını kapsıyordu (küme)sinde

ikinci tekil şahıs

Evdeki hesabın çarşıyı tutmadığı bir zaman

çingene bir falcının ayalarından yuvarlandık

ikimiz birden

Ben burada kapının arkasında

Sen duvarın dibinde dizlerini

çekmiş bir halde karnının üzerine

(sessizlik bir ömür boyu sarmış bedenlerimizi kıpırdatmadan)

Bilmiyorum hangimize

Hangi yalanı söyledi yaşam

caddeden siyah ceketli bir adamı teşkil ediyordun sen

içimde biçimlendirdiklerimin seri numarası

siyahın ve beyazın bütün tonlarını kapsıyordu

çekip gitmeseydin keşke

göğüslerim dudaklarına asılı kalsaydı..

erdek 1998