Yaşarken Ölmek

Akşam olunca çekilirdim

Dört duvarla çevrili karanlık odama

Yalnız değildim sigaram ve sen vardın

İçtiğim sigaramın dumanına adını yazdım

İçki dolu kadehlere teslim ettim kendimi

Tek seni unutmak için

Kadehlerde içki yerine anılar doluymuş

Her kadehi içtiğimde biraz daha sarhoş oluyordum

Ve anlamsız bir hal alıyordum

Beni görenler tanımıyordu

Tanıyan dostlarım ise

Bir tekme de onlar vuruyordu

Öyle oldum ki;

Artık kendimi tanıyamaz oldum

Her anımda sen vardın

Bir sevgiyi unutmanın ,

Bu kadar zor olduğunu bilmiyordum

Ama bu sevgi benim sonum oldu

Seni unutamadım ama kendimi unuttum

Çünkü seni düşünmekten kendimi düşünemiyordum

Yaşamak olmuştu bir ızdırap

Koskoca dünya bile küçülmüştü artık

Ne olur ise olsun hiç bir şey seni unuttturamadı.

Sanki ikinci kimliğim olmuştun

Seni unutmanın tek yolu ölümdü

Ama nedense yaşıyordum

Bu da Tanrı'nın bana verdiği ızdıraptı.

Ölmek sadece toprağın altına girmek değildi

Çünkü ben zaten yaşarken ölüyordum

Her aklıma geldiğinde

Ömrümden bir ömür daha gidiyordu,

İşte yaşarken damla damla ölmek

Buna denir.