Yaşımın Gözlerinden Öpüyorum

-düne maziyi giydiriyorum

beyazlar ekerken saçlarıma yaşım-

bana sunulan kurgu

aklımla zamanın içinde koşarken

yaşımın kılıfında harelendi

yol arkadaşlarımın göğsünden

yüreğime ulaşan meltem esintileri

zaman zaman hayata aitliğim

sınırlarımı zorladı

sol yanıma iz düşüren çentikler attı

insan sancıları

yine de bakışlarımdan sildim

zikzak çizen karartıları,

kızmadan kendime söküp attım kesikleri

eğmeden başını büyüttüm goncaları

geçmiş geleceğin boynuna sarılırken

tanımsız içgüdülerle

kendi düzlemimde

merhabalar fısıldayan

hikâyeler kanatlandırdım

rüzgârına gülüşler ektiğim

yaşam yolculuğumda

sessiz sedasız dualar d/okudum

bağışlamayı bilerek,

yüreğime değen her yüreğe

tutuşmaya hazır kıvılcımlarla

uç verdi gelincik dökümlerim

kalbimin ışıklarına

Elif'in Nur'undan savrulunca

baharın taç yaprakları

defalarca öptüğüm

canıma sardığım

bebek kokulu ninniler çoğalttım

gülün nefesinden güneşin çehresine

canımda ağırlanırken ömrüm

yolumu/yönümü şaşırsam da

en güçlü yanımdan

kazandıklarım ve kaybettiklerimle

baharlara bölündü yüzüm

salına salına uğurlarken yaşımı

kaç pazartesi misafir ettim

kaç seher yüzgörümlüğü oldu

su mavisi kır çiçekleri biçtiğim

yürek çırpıntılarıma

sevmeyi bilen yüreğimden

göğe doğru ne uçurtmalar uçurdu

içimde ip atlayan haylaz çocuk

şimdi yeni bir yaşın sapağında

gün açılırken gönül poyrazlarıma

nasıl bir serüven başlayacak

hangi türkü dokunacak

gönül evimin şafaklarına

Kim bilir...