Yaslan Aşkın Çelişkili Duvarlarına

Dudaklarının yıldız ışıltılarına gömdüm bakışlarımı, sular dondu

Yanağının gizlilerindeki derinlere daldım, gemiler karaya oturdu

Dumanlanıyordu saçların, yudumladıkça seni, bulutlar utanıyordu

Hangi şefkatti tenindeki, hangi sırların rehberi yüreğini sarıyordu?

İşkilli özlemlerin nidası dökülürdü dilinden, güvercinler dizlerinde gülümser

Güncemdeki kuşlar dillenir içlenince, sen gülünce ıslanmış çatılarına tüner

Kaygılı dünlerin girdapları tıkanır, bir kardelen dağlarda sevdalı ağıtlar söyler

Kapat sevda pencerelerini hüzün bakışlı, içtiğin her yudum tufanları sürükler.

Dalıp sevginin ormanlarına, sürüsem zincirlenmiş ayaklarımı yosun çöllerinde

Götür beni uzaklara desen, çevrilsem ılgıt ılgıt rüzgârlı göğsünün kirmeninde

Kalın halatlarla bağlasan beni, dilim sussa, can vereceğimi bilsem dizlerinde

Bir aşkın miadı gizlenir, çözümsüz bilmeceler dillenir aşkla bakan gözlerinde.

Haydi, bir şarkı seç kendine, bağrındaki eşsiz doruklara sokulsun sevginin ateşi

Aç avuçlarını göklere, içindeki onulmaz kavgaları bitir, küstürme korkularla güneşi

Yaslan aşkın çelişkili duvarlarına, mor şafaklarda çığlıklarla yorma sevdalı bedenini

Işıkların ölümsüzlüğü gösterdiği yerlere gidelim, bırakmasın ellerini mutluluk perisi.