Yatır Gülü

Bahar geliyor bak; açıyor tohumu hiç durmadan

-çiçekler sarıyor her yandan, dur durak yok!

-balcı, kovandan besmeleye çıkıyor,

-sazlar cümbüş oluyor, tambura keman

-sakın geç kalmayasın bayrama,

-haydi, davran!

-saysana sillesini, hiç atlamadan,

Ne kadar gül; o kadar çok gelmek sana,

-huyu kuruyası arsızlığımdan.

Kırmızı bir gül kopardım işte, dalından,

Vermeye sana bunu, hiç acımadan,

Kokladıkça sen onu, goncasından,

bir gül olmak isteyecek şu canım,

-alınyazımdan.

Ne baharın bitesi var, ne de gülün,

Gönlün sevesi var; yeter mi şu gözlerin?

Dillendikçe sen, ölesi gelir adamın,

-zamansızca gidesi; yani yunmadan,

-üç vakitte taşı dikilesi, toprağa dayan!

Yası tutulası cana bak; ne zavallı!

-kim kurtaracak onu feleğinden?

Ermiş adamlar sevdaya düşmüşse eğer,

-değer mi, değmez mi; bilirler yüreğe,

Pulsuz dilekçeye ramak muskam neye benzer?

-bilsem, çözerdim elbet;

-sinemin ibrişim kuşağını bir celsede.

Gönül işine pir olup erenler, arz-u halci değil mi?

Belli belirsiz seslerle gelip şu yatırdan,

-bakıp anlar, herhalde onca derviş,

-cahil giden delinin davasını,

-üç beş tesbih boncuğundan.

Kabul et şu gülü yâr, can darılmadan...

17.05.2008 - 2009