Yaz Sezai

Sen bilmesin ben hiç bilemem

Bu zor bir soru be Sezai

Aşkı sorarlar 

Sevdadan yana bahtımı

Ne var ki bilmezler

Ondan arta kalan ahtımı

Israrla ve inatla

Sorarlar  Sezai

Oysa

 Feleğin boynuzlarına takılan bendim

Bilmiyorum sanma 

Ha şu kuytuda yatan da sen

Gündönümü şu dağın ardında Sezai

Bizim oralar arafta kaldı

Hem sen hem ben

Bir telli turna bekleriz

Onun kanatlarında

Bir bir lodos essin ezelden

Varsın getirsin bir tılsımı

O mas mavili güzelden

Bu gece efkarından bir türkü misafirim Sezai

O çalar ben dinlerim

Ne de olsa sön sözü o söyler

Ben ne desem diyeyim

Yıldızlar yetim kalmış bir kere

Yağmur da hesapsız

Saçak altında ıslanmış mısralar 

Bundandır

Kimseyi etkilemeyecek

Onu anlamaya kafi gelmez sözlerim

Habire tekrarına girer Sezai

Bu yürek

Bir atımlık uzaklıkta çünkü

Gece rampaya vurmuşken

Kan ter içerisinde

Sen iyi bilirsin 

Sevdayı anlatamaz zavallı günler

Onlar utangaç sense ürkek

İki eli yakamda sözcüklerin Sezai

Kefaretini sorar benden

Yutkunmak çare değil

Bir kere de olsa

Boğazımdan iki kelam geçmez artık

Engel olur diz çökmüş 

Ve de

Başı boş senelerden kalma

O yıllanmış kıtlık

Dudaktan dökülmez yürekten düşmese de

O aradığımız yanıt

Bırak gitsin der ömür

Bırak gitsin

Sen duygulardan yana

Hala bir dal üzüm kadar yetimsin