Y/azık K/almadı Umudum

Seni yazmakla başladı herşey

lisanım sen olalı beri

ismine konudur her şiir!

Sukûtumun yankıları sesine çarparken

biliyordum istikbâlsiz bir noktada biticeğimi

biliyor ve susturuyordum

o temmuz gecelerinde sen kokan sesimi

sen ne kadar hayra yorsanda

ben şerre gizliyordum

ikindilerimi süsleyen sesinin

bilmem kaç gün sonra kesilişini

Şimdi ve sonra...

Yeni yetme sevda budalası bir zamanda

yağmurlar topluyorum akşamlarıma

yüzünle uyanmam kâretmiyor ayrılığıma

bu şaşkınlık buhranında...

Bir dervişin selâmında saklı bereketi sunan gözlerin uğruna

tutunmaya çabalıyorum bu heba ömrümün son kıyısına!

Denizler geçiyor gözlerimden

dilime peltek sözcükler dolanıyor

dara çekilirken düşlerim

ilmeği senli şiirler tutuyor!

Şimdilerde z/aman vermiyor matemler

kibirli umutlar yaklaşmıyor y/anıma

bakışlarına çiğ düşmüş anılar dolanıyor ayaklarıma.

Şimdi ve sonra...

Ağlıyorum şahitliği bırakıp sana!

ve seni yazmakla bitti herşey!

(sanatı benden kurtardın)