Yediveren Güllerin Zikri

Ah şimdi saçıla ya kafiye kafiye

Mabedimin içi gel gör ki

Nar-ı köz misali

Keşkilerin zikrindeyim bu gece

Yediveren güllerin berzahında

Hasbelkader hayallerin içinde

Zeyrek kalbe bir kerecik daha yağdıracağım

Birer birer uzanacağım güneşin sanrısına

Anlatacağım her bir göçü

Zamirinde adımları alınmış

Unutulmaya yüz tutmuş

Derya dilimdeki ayıbı

Özlemler ah şu özlemler olmasa

Ebem misali yüreğimde anladın mı?

Olmuş bir kere tevazu

Bu defa ses etme!

Diyecekleri belli

'Gün ağarması

İlkbahar mıydı can ortası

Eteklerimde aşk, hayat, ölüm son

Tükendi

Sorma küsen mürekkebim

Hani laf anlatamaz olurum ya tutunurum

Yüreği m doğaç iki gök kuşağı

‘Böyle sevmek mi olur' deme ne olur!

Hâlbuki ruhum Zübeyir

Bir zambak kadar saf ve temiz

Duyarım bir kelebeğin sayıklayışını

Siluetine doyamadığım

Doldurmuş bir kere sıcaklığı tenime

Aşk varken devrik bir cümleye

Serpmiş kahkahayı bolca akislerine

Alabildiğine fırdöndüye

Yağmur yüklü dünyam

Göremiyorsun demi!

Bende tanımsız âlemin perdesi

Nefesime almış inadına jokeri

Söküp at içimden diyemiyorum

Git diyorum,

Gitmiyor inadına!

Anlayacağın

Feraye bin geceden kalmayım

Feda edilmişim sineye

Özde harcanmış, özlemde çıplak

Ki ıslanırken nice yıl dönümlerine

Sev hadi...

Çok fazla tadıyoruz

Çok fazla deniyoruz

Çok fazla farkına varıyoruz

Ya sonra?

Uyudum uyandım diyemiyoruz ki can ola

Korkarım kalacak alışsa yıllara