Yenik

İşte o seher yellerinin asiliği tutar da
Karanlığa vurursa hep yüzüm
Hep gönlüm öykünürse yalnızlıklara
Paslı bir çivinin çakılı durduğu yüreğim
Buna alışırsa
Ya ben yitip gidersem acımayı unutarak
Ya acıtırsam giderken seven bütün yürekleri

Oysa şarkılar söyleyecektik ne çok
Sızlayan yanlarımıza
Bir kıvılcım geldi geçti üstümüzden
Ateş sardı ömrümüzü
Hangi hummalı saatlerin seyrine yenildik
Ardından bakakaldığımız tren nereye gitti
Yenildik yıkıldık zaman denilen seraba
Onca fani arasından bir biz miydik yanılan

Hangi yağmur ıslatacak şimdi bu çoraklığı
Hangi ses böler bu sonsuz sessizliği
Bir besmeleydin dilden düşmeyen
Hazansız mevsim gibiydik
Yaprak soldu dal kurudu
Bu düzensiz düzenin hangi iklimine yenildik

Şimdi boğarlar beni
Ölür bütün şiirler
Bütün renkler solar
Ansızın yitirir güneşini sabahlar
Kal dersin yüreğim kal
Oysa gitmek ne kolay…