Yenildin Ya Şahrud

Yenildin ya Şahrud...

Ellerin açık,

Yüreğinde anlamsız yüzlerce küfür

Ve dökemediğin yaşlarla öylece kala kaldın bir başına.

Hoyrat sevişmelerin

Geriye bıraktığı utanç duygusuna verdin akıtamadığın yaşlarını...

Yenildin...

Sen ki

Anlamsızlıkları içinde boğulurken siyahlığın,

Ayrıştırabilir misin gökyüzünün alaca karanlığında ki renkleri?

/Deniz kokusuna hasret balıkçıl kuşlar gibi,

Nasıl özlemler biriktirdin ki doyuramadın aç gözlerini?/

Ağlayabildikçe var olacaksan dünyada,

Kalkarken dayanabileceğin kadar dayanacaksın

İçinde harlanan alafa.

Var mı hala umudun

Fikrini en onarılmaz yerinden

Defalarca jiletliyorken bilinmezlikler...

Ağıt hüznü düşmüş hasretlerinden

Kotarabilecek misin yaşayamadığın anları?

Ya da;

Akabilecek misin bir uçurum kıyısında

Zayıf bir umuda tutunmuş Seyduna'ya?

Yenildin ya Şahrud...

Şimdi tüm yenilmişliğinle

Avazın çıktığı kadar

Haykırmanın tam zamanı koyu karanlıklara...

Şafak yeniden sökecek,

Ama bilirsin gün geceye sevdalı,

Tüm telaşı yeniden kavuşabilmekten yana...

Öyleyse

Dinle ya Şahrud,

Ağzın zehir,

Kan kusmaya meyilliysen biraz da

Uzat elini artık Seyduna'ya...

Kır tüm kilitlerini dillerin.

Kavruk toprakların yağmur kokusunu bırak sadece usunda,

Doyur aç gözlerini sana kem bakan hayatın.

Ruhunda saramadığın yaraların yerine

Öksüz kalmış düşleri sar sinene...

Kim bilir

Belki zaman;

Biri birine yal(b)ancı coğrafyalarda

Göğsünün kafesine hapsettiğin kuşları azad etmeden

Şiiri tam alnının ortasından vurma zamanıdır...

Kim bilir

Belki de zaman

Her derde deva palavralarının tam karşılığıdır...

Ağustos'2009 Aydın...