Yetim Sevda

Bir akşam çöktü kalbimin üstüne,

Adını fısıldadı rüzgâr usulca.

Gittiğin yollar sessizliğe gömüldü,

Ben kaldım yarım bir hikâyenin ucunda.

Bir yanım seni çağırır hâlâ,

Bir yanım susmayı öğreniyor.

Sevda dedikleri böyle mi olur?

İnsan sevince neden kaybediyor?

Yetim kaldı içimdeki sevda,

Sahibi sensin ama yokluğunda.

Bir gülüşün vardı sığınacak,

Şimdi soğuk geceler omuzumda.

Gözlerimde yarım kalan sabahlar,

Kalbimde dokunulmamış yaralar.

Bir zamanlar dünyam olan o ses,

Şimdi uzak, şimdi paramparça.

Belki bir gün rüzgâr getirir seni,

Belki yine kalbim inanır sana.

Ama bil ki içimde büyüyen bu sevda

Yetim kaldı sen gidince bana.