Yıllarca Yoruldum

Saymadım söylesene kaç acı yaşadım?

Söyle kim çaldı düşlerimi?

Hesabını ver boş bıraktığın ellerimin,

Hesabını ver şimdi sende kalan dünlerimin!

Ömrümden bir sayfa daha kopardım;

Adının üst üste karalandığı bir sayfa

Acımasız yokluğunla yoğrulduğum bir anda

O an acı çeken sen değildin

Sen yalnız acılarımın şahidisin

Vurulan düşlerimde avcıyı oynayan kimliksin

Dönüp gitmek bir anlıktı senin için

Yalnız birkaç mısrada geçecekti benim ismin

Dili olmayan birkaç mısrada...

ve unutulmaya yüz tutacaktım o yorgun şiirler arasında

Dünler yalnız benim günlüğümde yaşanacaktı

Öyle ya yalnız ben kahrolacaktım bu karanlık sokaklarda

Kimse takmayacaktı umursamaz gidişini

Kimse ağlamayacaktı ardından deliler gibi!

Anla artık yıllarca yoruldum

Ve sonunda

Bir ağaç altında ölü bulundum

ÖLÜ BULUNDUM!!!

(aslında sen müşteki / ben katilin ta kendisi)