Yok

ne zaman gitti bilen yok

mektuplar yazdım

mektuplar yaktım

yine yok, hala yok

adaklarla yandım

adaklara üfledim

sandukalara gömdüm yüreğimi

yok, yine yok, hala yok

gökyüzünü deldi avuçlarım

avuçlarım güneş yanığı

niyaz etti dönüşüne yakamozlara sardım parmaklarımı

güneşle yandım ay'a sürdüm

yağmurlar söndürdü yangınımı

yine yok

fırtınalara savruldum

lodosta buzlandım

poyraz çözdü avurtlarımı

kirpiklerim koptu tarifsiz iklimlere

ağladım yalvardım

hala yok

şiir oldum

güfte koydu adımın baş harfini

meczuptum dizlerinde

yok

ne zaman gitti bilen yok

mektuplar yazdım

mektuplar yaktım

yok, yine yok, hala yok