Yokluğun

Senden gidiyorum artık

Kanayan kalbimi sarmaya

Hayallerimi öldürmeye

Acının en derin sularına

Yelken açıp gidiyorum

Sevdiğim kent'ede elveda diyorum

Oyuncaklarımı içine atıp gidiyorum

Bir ben birde senin yalnızlığın

Geziyorum sokaklarda

Caddelerde bir deli gibi

Meyhanelerde ayyaş gibi

Dağın en tepesinden

Senden uzak seni izliyorum

Dışardaki bütün canlıları

Sana benzetip geceyi gündüzü geçiriyorum

Yürüyorum durmadan yürüyorum

Yürüdükçe kalbim çamurlara saplanıyor