Yokluğun Dört Mevsim Ayazım Oldu

Her gece ayrılığına

Kan döktü gözlerim

Gidişine öldü de bilal

Bitişine Söndü bedenim

Güneş batıdan doğar oldu

Gecemse bulanık

Yıldızlarım sonbaharda

Düşen yapraklar gibi soldu

Gittin ya sevgili

Yokluğun dört mevsim ayazım oldu