Yokluğuna

Yokluğunda her gün ölüyorum ben

Günden güne sona bir adım daha yaklaşıyorum

Sensiz içtiğim su bile zehir gibi geliyorken

Sence yaşamaktan nasıl bir tat alıyorum

Son bir umutla bekliyorum seni

Bedenim buz kesmiş gözlerim donuk

Nasıl bir aşk bu sana içimdeki

Günlerim karanlık yatağım çok soğuk

Artık bedenim dar gelir oldu ruhuma

Bir yanımda hasretin bir yanımda gözlerin

Yokluğuna yetmeyecek galiba nefesim

Ve ben son demini yaşıyorum sensizliğin.